चंद्र मग्न होता...

रात्रीच्या लुकलुकणार्या त्या चांदण्यात
मी तुलाच शोधत होतो
मग्न झालेल्या त्या चंद्राला
वर्णन तुझं सांगत होतो...

तुझ्या हळुवार हासण्याने सुदधा
अगदी अंगावर शहारा यावा..
आणि जुन्या आठवणीना उजाळा
देऊन जावा..
रात्रीच्या  हवेतसुद्धा एक
वेगळीच नशा होती..
चंद्राच्या प्रकाशात फक्त
तुझी आठवण साथ होती...
प्रेमात तिच्या मात्र
डोळ्याची पापणी ऒली होती
निर्मनुष्य त्या रात्री
फक्त तुझीच साथ हवी होती....

रात्रीच्या त्या भयाण शांततेत
कंठ दाटुन येत होता..
ह्रदयाला  माझ्या
प्रेमाचा अर्थ सांगुन जात होता.

ह्रदय मात्र स्वतःचे अश्रू
लपवुन मिरवत होते..
हरवलेल्या  त्या प्रेमाचे
कौतुक फार करत होते..
विझलेला  प्रेमाचा दिवा
हळुहळु पेट घेत होता....
मात्र हारलेल्या त्या ह्रदयात
अजुनही चंद्र मग्न होता... अजुनही चंद्र मग्न होता..

-नयन मोहितकर