अश्याच एका भयाण रात्री...-Marathi Kavita

अश्याच एका भयाण रात्री...

रात्री पडलेला चांदण्यांचा लख्ख प्रकाश
बरच काही सांगून जात होता
मनात माझ्या विचारांच दवंदव खिळवून
ठेवत होता..
अश्याच एका रात्री..
आकाशात चांदण पडावं
वार्याची मधेच थंडी लहर यावी..
अाणि मी तुझा हात हातात घ्यावा
आणि मनामधलं सारं काही तुला
एका झटक्यात सांगून द्यावं..
पण ढगांच्या त्या गडगडाटाने मी सारं काही
विसरुन जावं...

ती शांतता खुप भयाण वाटत होती.
ह्रदयाच्या ठोक्यांना अजुन गती देत होती..
मात्र झाडांच्या पानांचा तो सळसळाट नकोसा वाटत होता.
फक्त तो तिचा काही क्षणांचा सहवास हवा होता.
तिच्या डोळ्यातलं माझ्याबद्दलचं प्रेम बघुन
ह्रदय अगदी शांत व्हायचं.
मात्र मी तसाच अबोल राहुन निघून जायचो..

तिच्याबद्दल माझ्या ह्रदयाला बरच काही
सांगायचं होतं
आज निश्चय केला सगळं सांगुन द्यायचा.
वाट खुप लांब वाटत होती
क्षणाक्षणाला माझी भिती वाढत जात होती
मधेच तो रातकिड्यांचा आवाज
पानांचा सळसळाट, ढगांच गडगडणं
असं सार काही अंगावर काटा आणनार होतं.

मी धावत पळत त्या ठिकाणी पोचलॊ
मात्र ती मला दिसली नाही..

तिची आकृती सारखी डोळ्यांसमोर येत होती
माझ्या ह्रदयाला झटके देऊन जात होती
रात्र वाढत चालली होती
अचानक पावसाचे थेंब माझ्या अंगावर पडायला लागले.
तशी तिची आठवण अजून तीव्र व्हायला लागली..

पाऊस थांबला..मी तिथनं चालता झालॊ..
तसाच आजही अबोल..
थोडावेळ चालल्यानंतर मी मागे वळुन बघितलं
ती तिथेच होती..
माझा उर भरुन आला..
धावत पळत तिला जाऊन गच्च
मिठी मारली...
आणि मनातलं सगळं काही तिला सांगून टाकलं..

तिच्या डोळ्यातल्या अश्रूंचा एक थेंब माझ्या हातावर पडला.
तिचा हात माझ्या हातातनं सुटत गेला.
आणि ती हळुहळु दुर जात होती..माझ्या ह्रदयाच्या, माझ्या शरीराच्या...
तिच्या आठवणीत मी रडलो
रडता रडता तिच्यासाठी झुरलो
पण ह्रदयाला माझ्या सारखं वाटत होत..
पुन्हा कधीतरी भेट होइल तिची..
अश्याच एका भयाण रात्री....

          -नयन मोहितकर