Skip to main content

poetry-jagnyache karan mala banaychay(जगण्याचे कारण मला बनायचं )

जगण्याचे  कारण मला बनायचं …….

 तुझ्या मंद स्मितावरची मला खळी  बनायचं 
तुझ्या    रडण्यानंतर ते अश्रू पुसणारे हात मला व्हायचय
आणि असे करता करता तुझ्या जगण्याचे 
कारण मला बनायचय……. 

तुझ्या प्रत्येक  ते स्वप्न मला पूर्ण करायचय
कधीतरी मला तुझ्या स्वप्नासारख 
उंच उडून तिथून तुला बघायचय 
आणि असे करता करता तुझ्या जगण्याचे 
कारण मला बनायचय……. 


तुझ्या विश्वातल्या सगळ्या विचारांची काळजी मला करायचीय 
तुझ्या सुंदर हाताने स्पर्श झालेल्या प्रत्येक 
वस्तूचा सुगंध मला व्हायचय .
आणि असे करता करता तुझ्या जगण्याचे 
कारण मला बनायचय……. 

फुलपाखरासारखे रंगीबेरंगी रंग तुझ्या 
आयुष्यात मला भरायचे आहे आहे 
माझ्या स्वप्नातल्या सुंदर महालाची राणी 
तुला बनवायचय. 
आणि असे करता करता तुझ्या जगण्याचे 
कारण मला बनायचय……. 

तुझ्या आयुष्यात येणाऱ्या प्रत्येक संकटातून 
मला तुला वाचवायचं आहे 
आणि हे करताना मला फ़क़्त आणि फ़क़्त 
तुला  बघत मरायचय …
आणि मी नसताना सुद्धा तुझ्या जगण्याचे 
कारण मला बनायचंय …. 
कारण मला बनायचंय……. 

                             -नयन  मोहितकर ….





Comments

Popular posts from this blog

जात म्हणजे काय?

आजकाल बागेत अनेक प्रकारचे पक्षी येतात. उन्हाळ्यामूळे त्यांचा जीवामधे पण काहुर माजत असावा.घोटभर पाण्यासाठी त्याच सैरावरा हिंडण बघवत नाही.पाण्याच्या एका घोटासाठी कित...

अश्याच एका भयाण रात्री...-Marathi Kavita

अश्याच एका भयाण रात्री... रात्री पडलेला चांदण्यांचा लख्ख प्रकाश बरच काही सांगून जात होता मनात माझ्या विचारांच दवंदव खिळवून ठेवत होता.. अश्याच एका रात्री.. आकाशात चांदण पडावं वार्याची मधेच थंडी लहर यावी.. अाणि मी तुझा हात हातात घ्यावा आणि मनामधलं सारं काही तुला एका झटक्यात सांगून द्यावं.. पण ढगांच्या त्या गडगडाटाने मी सारं काही विसरुन जावं... ती शांतता खुप भयाण वाटत होती. ह्रदयाच्या ठोक्यांना अजुन गती देत होती.. मात्र झाडांच्या पानांचा तो सळसळाट नकोसा वाटत होता. फक्त तो तिचा काही क्षणांचा सहवास हवा होता. तिच्या डोळ्यातलं माझ्याबद्दलचं प्रेम बघुन ह्रदय अगदी शांत व्हायचं. मात्र मी तसाच अबोल राहुन निघून जायचो.. तिच्याबद्दल माझ्या ह्रदयाला बरच काही सांगायचं होतं आज निश्चय केला सगळं सांगुन द्यायचा. वाट खुप लांब वाटत होती क्षणाक्षणाला माझी भिती वाढत जात होती मधेच तो रातकिड्यांचा आवाज पानांचा सळसळाट, ढगांच गडगडणं असं सार काही अंगावर काटा आणनार होतं. मी धावत पळत त्या ठिकाणी पोचलॊ मात्र ती मला दिसली नाही.. तिची आकृती सारखी डोळ्यांसमोर येत होती माझ्या ह्रदयाला झटके देऊन ...

ये कैसा धर्म ....??

ये कैसा धर्म...????*      मागे एकदा प्रवास करत असताना एके ठिकानी गाडी नाश्त्यासाठी थांबली. तसे सगळे प्रवासी उतरले, आणि मी ही त्या कॅन्टीन च्या  एका कोपर्यात एका टेबलवर बसलो.   तेव...